Układ krwionośny

Intensywny nadzór pulmonologiczny zapewniają monitory elektroniczne, przystosowane do zapisu krzywej oddechu, obliczania częstości oddechów oraz automatycznego włączania sygnału alarmowego w wypadku zatrzymania oddychania. W specjalistycznych: środkach pulmonologicznych stosuje się aparaturę monitorującą, pozwala także na bieżącą analizę ilości i składu powietrza wydychanego. Poza tym wielokrotnie w ciągu doby wykonuje się oznaczanie ciśnienia cząstkowego O2 i CO2 oraz pH krwi. Pielęgniarka dyżurna obserwuje stan kliniczny chorego oraz wpisuje pomiary pulmonometryczne do specjalnej karty obserwacyjnej. Intensywna terapia pulmonologiczna obejmuje trzy zasadnicze elementy leczenia; utrzymanie drożności dróg oddechowych, oddech wspomagany i oddech kontrolowany. Utrzymanie drożności dróg oddechowych ma szczególne znaczenie u osób nieprzytomnych oraz w krwotoku z płuc. Odsysanie treści z dróg oddechowych wykonuje się cienkim, sterylnym cewnikiem, połączonym z aparatem ssącym. U osób nieprzytomnych cewnik wprowadzamy do gardła przez nos lub przez uchylone usta, odsysamy treść jamy ustnej i gardła, następnie wprowadzamy cewnik do tchawicy i oskrzeli. Często musimy się do tego celu posłużyć laryngoskopem. U osób przytomnych przeprowadzanie toalety dróg oddechowych utrudniają odruchy wymiotne i odruchy kaszlowe. W razie potrzeby (np. w obfitym krwotoku płucnym) możemy oczyścić drogi oddechowe pod kontrolą bronchoskopu.